زمان مطالعه: 8 دقیقه

اگر یک یا چند عدد از دندان های خود را از دست داده اید و به دنبال پاسخی برای این سوال می گردید که چگونه می توانید دندان یا دندان های از دست رفته خود را جبران کنید ، کلینیک دندانپزشکی ایمپلنتیا ، ایمپلنت دندان را پاسخ سوال و دغدغه شما می داند. بمنظور برخورداری از یک فرایند شت موفقیت آمیز باید شرایط اولیه در سطح استاندارد محیا باشد تا مشکلاتی از قبیل پس زدن ایمپلنت دندان اتفاق نیافتد. متخصصین ماهر و با تجربه این کلینیک مجهز به مدرن ترین و پیشرفته ترین تکنولوژی روز دنیا در این مقاله شما را با برخی مشکلات مربوط به پس زدن ایمپلنت دندان آشنا خواهند کرد. در ادامه مقاله با ما همراه باشید تا با مطالعه آن ، در انتهای مقاله ، دیدگاه وسیعی به دست آورید تا در زمان اقدام برای کاشت دندان ، با دقت بیشتری در خصوص انتخاب متخصص و کلینیک ، قدم بردارید.

پس زدن ایمپلنت دندان - کلینیک دندانپزشکی ایمپلنتیا

عوامل موثر بر پس زدن ایمپلنت دندان پس از کاشت

  • کیفیت ایمپلنت

بهترین متخصص ایمپلنت دندان همیشه به بیماران خود ، ایمپلنت هایی را توصیه می کنند که دارای بالاترین کیفیت استاندارد باشند. تولید کنندگان بیشماری در حوزه تولید ایمپلنت مشغول به کار هستند ولی یک متخصص خوب ، قبل از استفاده از یک ایمپلنت آن را مورد ارزیابی قرار می دهد و بیشترین احتیاط را در زمان بکارگیری یک ایمپلنت به کار می بندد تا عدم کیفیت محصول ، مشکلاتی از قبیل پس زدن ایمپلنت را موجب نشود. متخصص خوب ایمپلنت ، اغلب برندی را مورد استفاده قرار می دهد که دارای بالاترین نرخ موفقیت باشد تا با عارضه پس زدن ایمپلنت دندان مواجه نشود.

  • پیوند استخوان نا موفق

وقتی ایمپلنت شما در محل خود در دهان مستقر می شود ، فرایندی تحت عنوان استخوان سازی اتفاق می افتد. به زبان ساده ، همجوشی بین استخوان فک و ایمپلنت انجام می شود. زمانی که این فرایند به درستی پیش نرود ، استخوان سازی ناموفق اتفاق می افتد و پس زدن ایمپلنت دندان قابل انتظار خواهد بود. در چنین شرایطی ایمپلنت شل می شود و از جا در می آید. همچنین اگر در طول یک سال اول ، بیش از یک میلی متر از دست رفتن استخوان اتفاق بیافتد ، کاشت دندان با شکست روبرو خواهد شد. یک جراح خوب کاشتن دندان ، نخست از وجود ساختار استخوانی کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت اطمینان حاصل می کند تا در مراحل بعدی کاشت ، مشکل استخوان سازی ناموفق ، فرایند کاشت را با شکست روبرو نکند.

در صورتی که متخصص تشخیص دهد که استخوان کافی در ناحیه فک برای پشتیبانی از ایمپلنت وجود ندارد ، پیوند استخوان بمنظور بالا بردن نرخ موفقیت در فرایند کاشت دندان ، انجام می شود.

البته ، علاوه بر ساختار استخوانی ناکافی ، برخی عوامل دیگر نیز باعث بروز استخوان سازی ناموفق می شود که به شرح زیر می باشد:

  • وارد آمدن فشار ناگهانی به دندان یا لثه قبل از تکمیل استخوان سازی
  • آسیب دیدن بافت های اطراف
  • شکستگی ایمپلنت
  • عفونت

عفونت جز در صورت سپردن فرایند کاشت به دست یک جراح متخصص کاشت دندان با تجربه و یک کلینیک متعهد به رعایت کلیه اصول استاندارد ، یک اتفاق دور از انتظار نیست. پری ایمپلنتایتیس یک عفونت رایج است که بر روی بافت های اطراف ایمپلنت اثر می گذارد. این عفونت می تواند باعث التهاب لثه شده و به استخوان اطراف ایمپلنت هم نفوذ پیدا کند. برخی عوامل که می تواند باعث ایجاد عفونت شود شامل بهداشت دندانی ضعیف یا نفوذ چسب از زیر تاج به بیرون و به دام افتادن در لثه ها می باشد.

در صورت تجربه کردن پری ایمپلنتایتیس باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید تا درمان های مناسب برای از بین بردن عفونت اجرا شود. در برخی موارد لازم است که ایمپلنت ، برداشته شود.

  • آسیب دیدگی عصب یا بافت های دیگر

کاشت ایمپلنت مستلزم قرار دادن پیچ تیتانیوم در لثه و استخوان فک می باشد. این کار باید با دقت بالا به دست یک متخصص کاشت دندان خوب انجام شود تا مشکل آسیب دیدن عصب یا بافت های دیگر اتفاق نیافتد و پس زدن ایمپلن دندان را موجب نشود. اعصاب در اطراف دندان ، بسیار حساس هستند و در نتیجه آسیب دیدن آنها می تواند باعث بروز درد شدید ، مورمور شدن ، بی حسی یا حساسیت شدید شود. این حساسیت می تواند علاوه بر دندان ، بر روی نواحی دیگر از قبیل زبان ، لب ها ، لثه ، گونه و چانه نیز اثر بگذارد.

جایگذاری نادرست ایمپلنت دندان می تواند بافت های اطراف را در معرض آسیب دیدگی قرار دهد. وقتی این اتفاق می افتد ، شما در مقایسه با حالت نرمال ، درد بیشتری را به همراه خونریزی تجربه می کنید. گاهی خونریزی را تجربه می کنید که در طول چند روز اول گاهی خونریزی افزایش پیدا می کند و از بین نمی رود.

  • بارگذاری فوری

کاشت دندان معمولاً به دو جلسه ویزیت نیاز دارد. ایمپلنت در طول جلسه اول جایگذاری می شود و تاج دندان در طول 6 ماه یا 12 هفته متعاقب آن درج می گردد. این فرایند دو مرحله ای به استخوان این فرصت را می دهد تا زمان کافی برای نفوذ کردن در ایمپلنت ، قبل از اضافه کردن تاج را در اختیار داشته باشد.

البته ، در برخی موارد ، دندانپزشک شما در کلینیک دندانپزشکی ایمپلنتیا ، بارگذاری فوری را انجام می دهد که در آن ، تاج و اباتمنت در طول یک جلسه ویزیت جایگذاری می شوند.

هر چند بارگذاری فوری مزایایی را به همراه دارد ولی متخصص ایمپلنت دندان در کلینیک دندانپزشکی ایمپلنتیا ، این دستاورد را با احتیاط بسیار بالا به کار می گیرد. بیمارانی که بخش عمده ای از استخوان خود را از دست داده اند ، داوطلبین خوبی برای این درمان محسوب نمی شوند و بنابراین باید فرایند در دو مرحله برای آنها انجام شود. در طول جلسه مشاوره با متخصص ایمپلنت دندان در کلینیک دندانپزشکی ایمپلنتیا ، تشخیص می دهد که فاکتورهایی وجود دارند که باعث می شوند شما داوطلب خوبی برای کاشت دندان فوری نخواهید بود. در چنین شرایطی دستورالعمل های پزشک را برای دستیابی به بالاترین سطح موفقیت دنبال کنید.

  • مشکلات سینوس

ایمپلنت های دندان که در ردیف بالایی دندان قرار داده می شوند گاهی با سینوس ها وارد مداخله می شوند. در صورت وقوع چنین اتفاقی ، ناحیه تحت درمان به راحتی عفونی و ملتهب می شود و در پی آن پس زدن ایمپلنت دندان یا کاشت ناموفق رخ می دهد. اشعه ایکس انجام شده توسط بهترین متخصصین ایمپلنت دندان در کلینیک دندانپزشکی ایمپلنتیا ، تعیین می کند که آیا ایمپلنت دندان باعث بروز چنین موقعیت شده است یا عفونت و التهاب ، علت دیگری داشته است. در شرایطی که یک ایمپلنت ، مشکلات سینوسی را موجب می شود ، جراحی برای خارج کردن آن مورد نیاز خواهد بود. تحت چنین شرایطی ، بمنظور دستیابی به بالاترین درصد موفقیت ، ابتدا باید مشکل سینوسی درمان شده و سپس برای کاشت دندان اقدام گردد.

پس زنی ایمپلنت به دلیل وجود شیء خارجی / آلرژی به فلزات

ایمپلنت های دندان از مواد مصنوعی ساخته شده اند که اغلب به عنوان یک شی ء خارجی شناسایی می شوند و سپس بدن فرد آن را پس می زند. بعلاوه گاهی بدن به تیتانیوم یا فلزات دیگر استفاده شده برای خلق ایمپلنت شما حساسیت نشان می دهد. گاهی قبلاً در موقعیت های دیگر ، پیچ ها ، پلیت ها یا پین های تیتانیوم یا از جنس فلزات دیگر در جاهای دیگر بدن شما قرار داده می شوند و بعد از جایگذاری ، بدن شما به آنها واکنش نشان می دهد.

تست MELISA تستی است که به واسطه آن می توان تشخیص داد که آیا بدن شما به تیتانیوم یا فلزات دیگر حساسیت نشان می دهد یا خیر. اگر نتیجه تست ، مثبت باشد ، باید ایمپلنت شما طی یک فرایند جراحی برداشته شود. برخی علائم آلرژی به فلزات شامل احساس خارش و خستگی می باشد. وقتی بدن شما ایمپلنت را پس میزند ، ایمپلنت شما شل می شود. در برخی موارد ، ایمپلنت به طور کامل می افتد.

در طول جلسه مشاوره ، در صورتی که قبلاً در جای دیگری از بدن ، ایمپلنت داشته اید و بدن شما آن را پس زده است ، حتماً دندانپزشک خود را از این موضوع مطلع کنید. بعلاوه ، در صورت حساسیت به هر نوع فلز از جمله زیورآلات ، حتماً به دندانپزشک ، این موضوع را اطلاع دهید. در برخی موارد ، استفاده از انواع مختلف ایمپلنت می تواند مشکل را رفع نماید.

فشردن یا سایش دندان ها

فشردن یا ساییدن دندان ها به هم به صورت مکرر ، می تواند باعث وارد آمدن فشار زیاد به ایمپلنت های دندان شده و کاشت دندان را با شکست روبرو کند. بسیاری از افراد از دندان قروچه مشکلی که فرد در آن ، دندان ها را در طول خواب به یکدیگر می ساید ، رنج می برند. این امر می تواند باعث وارد آمدن آسیب به ایمپلنت و پس زدن ایمپلنت دندان شود. اینکه شما دندان ها را به یکدیگر می سایید ، به این معنی نیست که نمی توانید ایمپلنت دندان انجام دهید ، بلکه این بدان معنی است که باید برخی نکات در خصوص مورد شما ، رعایت شود. شما باید تلاش کنید که در طول روز ، این رفتار را ترک کنید. بعلاوه بهتر است در طول شب ، از محافظ دندان استفاده کنید.

علل پس زدن ایمپلنت دندان

  • پس زدن ایمپلنت دندان اولیه

افرادی هستند که دارای دندان ها و لثه های بسیار حساسی می باشند و زمانی که شی ء خارجی وارد این مجموعه می شود ، از خود واکنش نشان می دهند. گاهی آلرژی های غیر قابل تشخیص قبل از ریکاوری کامل باعث پس زدن آونچر ایمپلنت های دندان می شود. برای مثال بسیاری از بیماران به فلزات ، حساسیت دارند. از اینرو ، ایمپلنت دندان برای آنها توصیه نمی شود چون فلز ، بخش مهمی از ایمپلنت می باشد. در چنین شرایطی ، دندانپزشک ، متناسب با شرایط بیمار ، تدابیر دیگری را می اندیشد.

  • پس زدن ایمپلنت دندان ثانویه

این نوع پس زدن ایمپلنت ، شبیه به پس زدن دندان اولیه است ولی بعد از ریکاوری کامل استخوان اتفاق می افتد. این مشکل اغلب در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان در منزل ، اتفاق می افتد. آونچر ایمپلنت های دندان ثانویه گاهی د اثر عدم جایگذاری صحیح ایمپلنت یا وارد آمدن ضربه به ایمپلنت بعد از اجرای فرایند اتفاق می افتد.

  • بهداشت نامناسب دندان

ایمپلنت ها در برابر فرسایش ، آسیب پذیر نیستند چون دندان های طبیعی نمی باشند. با این وجود برای پیشگیری از پس زدن دندان ، باید مسواک و نخ دندان زدن ، مثل یک رفتار طبیعی که در خصوص دندان های طبیعی رعایت می شود ، برای دندان های کاشته شده نیز مورد اجرا قرار گیرد. حتی ممکن است دندان های شما مصنوعی باشند و دچار هیچگونه آسیب دیدگی رایج در دندان های طبیعی از قبیل پوسیدگی نشوند ولی رعایت بهداشت دهان برا مراقبت از لثه ها و استخوان ها و جلوگیری از بروز بیماری ها و عفونت های دندان ، الزامی می باشد. البته ، عمر مفید ایمپلنت های دندان در صورت ایجاد عفونت در لثه ها و استخوان ها ، به شدت تحت تاثیر قرار می گیرد.

چه فاکتورهایی بر روی موفقیت یا پس زدن ایمپلنت دندان اثر می گذارند؟

فاکتورهای متعددی موفقیت یا پس زدن ایمپلنت دندان را تحت تاثیر قرار می دهند. این موارد عبارتند از :

  • بیماری لثه

لثه های سالم برای جراحی ایمپلنت دندان موفقیت آمیز الزامی هستند و نمی توان این فرایند را در صورت وجود بیماری لثه انجام داد.

بیماری لثه ، عفونتی است که می تواند به فک و لثه فرد آسیب وارد کند. یک عفونت درمان نشده ، گاهی در اطراف ایمپلنت گسترش پیدا می کند و می تواند باعث پس زدن ایمپلنت شود. دندانپزشک برای پیشگیری از بروز این مشکل ، قبل از کاشت دندان ، لثه ها و فک را مورد آزمایش قرار می دهد.

  • استعمال سیگار

سیگار کشیدن می تواند باعث پس زدن ایمپلنت دندان شود چون محدود شدن خونرسانی به لثه ها ، فرایند بهبود را کند می کند. تحقیقات نشان می دهد که افراد سیگاری تا 20 درصد بیشتر در معرض خطر پس زنی ایمپلنت قرار دارند.

سیگاری بودن به این معنا نیست که شما برای کاشت دندان ، داوطلب خوبی محسوب نمی شوید. البته ، اگر شما دو ماه قبل از کاشت دندان برای ترک سیگار اقدام کنید ، فرایند کاشت دندان شما با موفقیت بیشتری انجام خواهد شد.

  • استخوان فک ناکافی

یک پروسیجر موفقیت آمیز کاشت دندان  به وجود استخوان کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت بستگی دارد. بدون استخوان سالم کافی ، جراح نمی تواند با فرایند جراحی ، ایمپلنت را در فک شما قرار دهد.

از دست رفتن استخوان در پی پوکی استخوان اتفاق می افتد. این موقعیت زمانی پیشرفت می کند که تراکم استخوان کاهش پیدا کند. استخوان ها شکننده می شوند و خطر شکستگی افزایش پیدا می کند. بیماری شدید لثه نیز می تواند باعث تخریب استخوان ها در دهان شود.